Tuesday, 14 August 2018


உலுக்கு (Electric Ray)

உலுக்கு எனப்படும் மின்சாரத் திருக்கை களில் உலகம் முழுக்க 30க்கும் மேற்பட்ட இனங்கள் உள்ளன. இவற்றில் ஆறடி நீளம் முதல் ஓரடிக்கும் குறைவான உலுக்கு மீன்களும் உள்ளன. சிமிழ், அம்மணத்திருக்கை என்பன உலுக்குக்கு உள்ள வேறு பெயர்கள்.
உலுக்கில் சிலவகை மீன்கள் சிறிய கண்கள் கொண்ட மீன்கள். சில இன உலுக்குகள் பார்வையற்ற மீன்கள். ஆம், கடலடியில் கலங்கிய மண்டிப் பகுதியில் வாழும் உலுக்குகளுக்கு பெரிய அளவில் பார்வைத் திறன் எதுவும் தேவையில்லை.
உலுக்கு இனங்களில் சில ஆழ்கடல்களில் காணப்படும். சில கடலோரமாக வாழ்க்கை நடத்தும். உலுக்கு பெரிதாக நீந்தாது. வாலைப் பயன்படுத்தி அவ்வப்போது மெதுவாக நகரும். அடிக்கடி மணலில் புதைந்து கொள்ளும். உலுக்கு மீன்களுக்கு மற்ற திருக்கை இன மீன்களைப் போன்ற நீண்ட சாட்டை வால் கிடையாது. மிகக் குட்டையான வால் கொண்ட மீன் இது.
உலுக்கின் தோல் மென்மையானது. மற்ற இனத் திருக்கைகளுக்கு இருப்பதைப் போல உலுக்கின் தோல் முரடானது அல்ல. தோலின் மீது பல்வேறு குறிகள் காணப்படும். சுறா, திருக்கை போல உலுக்கும் முட்டையிடாமல் நேரடியாக குட்டி ஈனும்.
உலுக்கின் சிறப்பம்சமே அதன் மின்சாரத் தாக்குதல்தான். கடலில் மின்சார விலாங்கு (Electrical Eel) மீனுக்கு அடுத்த படி அதிக மின்உற்பத்தி செய்து தாக்கு தல் நடத்தும் மீன் நமது உலுக்குதான்.
உலுக்கின் முன்பாகத்தை நேர்கோடாக வகிர்ந்தால் அந்த கோட்டின் இருபுறமும் உள்ள தசைத்திசுக்களில்தான் உலுக்கின் மின்னுற்பத்தி தொழிற்சாலை இயங்குகிறது. இந்த இரு மின்னுற்பத்தி உறுப்புகளின் எடை உலுக்கின் மொத்த எடையில் ஆறில் ஒரு பகுதி.
இந்த மின்உற்பத்தி நிலையம், அறுகோண வடிவில் தேன்கூடு போல எண்ணற்ற அறைகளுடன் அமைந்திருக்கும். இந்த அறுகோண அறைகளின் சுவர்கள் நாரிழையால் உருவாக்கப்பட்டவை. இணைப்புத் தசைத்திசுக் களால் பகுக்கப்பட்ட இந்த அறைகள் கூழ்மம் போன்ற ஒன்றினால் நிரப்பப்பட்டிருக்கும். இந்த அறைகளுக்குள் எண்ணற்ற மின்தகடுகள் புதைக்கப்பட்டிருக்கும். ஓர் அறுங்கோண அறைக்குள் 150 முதல் 5 லட்சம் வழவழ தட்டுகள் இருக்க வாய்ப்புண்டு. இந்த ஒவ்வொரு அறையும், உலுக்கு மீனின் மூளையுடன் நேரடியாக இணைக்கப்பட்டிருக்கும்.
இந்த சிற்றறைகள் ஒவ்வொன்றும் ஒரு மின்கலம் (பேட்டரி) போல செயல்படக் கூடியவை. கீழிருந்து மேலாக மின்சாரம் பாயும் விதத்தில் மிக நெருக்கமாக செல்களால் அமைக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த இரு சிறப்பு உறுப்புகளையும், உலுக்கு மீனின் 4 மத்திய நரம்பு மண்டலங்கள் கட்டுப் படுத்துகின்றன.
இந்த அறுங்கோண மின்கலத்தில் கீழ்ப்பகுதி தட்டு எதிர்மறை (நெகட்டிவ்). மேற்பகுதி தட்டு நேர்மறை (பாசிட்டிவ்).
எந்த ஒரு வேகமான இயக்கமும் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யும் என்பது தெரிந்ததுதான். அதன் அடிப்படையில் இந்த செல்கள் உள்இயக்க விசையை விரைவுபடுத்துவதால் அதன்மூலம் உலுக்கு மீன் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்ய முடிகிறது.
ஒரு பெரிய உலுக்கின் மின் உறுப்பில், பல லட்சம் நுண்ணறைகள் இருக்க வாய்ப்புண்டு. உலுக்கு நினைத்தால் ஒரே நேரத்தில் எல்லா அலகு களையும் இயக்கி, 220 வோல்ட் மின்னாற்றலை வெளியிட முடியும்.
இந்த விந்தையான ஆற்றலைப் பயன் படுத்தி உலுக்கு அதன் இரையை வேட்டையாடுகிறது. இரை மீனின் மீது படர்ந்து மின்தாக்குதல் நடத்தி நிலை குலைய வைத்து அதைக் கொன்று உண்ணுகிறது. எதிரிகளை பயமுறுத்தி விரட்டவும் மின்னாற்றலை  உலுக்கு பயன்படுத்துகிறது.
உலுக்கு, அடுத்தடுத்து தொடர்ந்து மின்னாற்றலை வெளிப்படுத்திக் கொண்டே  இருந்தால் அதன் மின்கலம் தளர்ச்சியடையும்.  உலுக்கும் ஒரு கட்டத்தில் களைத்துப் போய் பலமிழக்கும். அதன்பிறகு சற்று ஓய்வெடுத்தபின் மீண்டும் மின்தாக்குதலைத் தொடரும்.
இருட்டில் குறைந்த அளவு மின்ஆற்றலை வெளிப்படுத்தி உலுக்கு மீன் மற்ற உலுக்கு மீன்களோடு தகவல் தொடர்பு கொள்வதாகவும் நம்பப் படுகிறது.
உலுக்குக்கான கிரேக்க பெயர்ச்சொல் Narke. நார்காட்டிக் (Narcotic) என்ற சொல் இதில் இருந்துதான் வந்தது. தமிழிலோ, மின்ஆற்றல் மூலம் 
ஓர் உலுக்கு உலுக்குவதால் நம் உலுக்கு மீனுக்கு ‘உலுக்கு‘ என்ற பெயர் வந்திருக்கலாம்.

Monday, 13 August 2018


ஆமைப்பூச்சி (Mole Crab)

அலைகடலைப் பொறுத்தவரை அங்கே ஆழ்கடலில் வாழும் உயிரினங்கள் பல. கரையோர உயிரினங்களும் பல. அலை ஆர்ப்பரித்து தரையோடு தாளமிடும் இடத் தில்கூட சில கடலுயிர்கள் வாழ்கின்றன. ‘அலை மடக்கும்‘ இடத்தில் வாழும் இந்த சிற்றுயிர்களில் ஒன்று ஆமைப்பூச்சி. ஆங்கிலத்தில் இதன் பெயர் மோல் கிரேப் (Mole Crab). அறிவியல் பெயர் எமரிட்டோ அனலோகா (Emerite Analoga).
அழகின் சிரிப்பு என்ற கவிதை நூலில் பாவேந்தர் பாரதிதாசன், கடல் என்ற தலைப்பில் எழுதிய கவிதையில்,
‘வெள்ளலை கரையைத் தொட்டு
மீண்டபின் சிறுகால் நண்டுப்
பிள்ளைகள் ஓடி ஆடி
பெரியதோர் வியப்பைச் செய்யும்‘
என எழுதியிருப்பார். இப்படி வெள்ளலை கரைக்கு வந்த மீண்டும் திரும்பும் போது தென்படும் ஒரு சிறு உயிரினம்தான் ஆமைப்பூச்சி.
ஆமைப்பூச்சிக்கு தமிழில் ஏராளமான பெயர்கள் இருக்கின்றன. எலிப்பூச்சி, மச்ச நண்டு, கடல்எலி, உறல், பொத்திப்பூச்சி என்பன அவற்றுள் சில, குமரி மாவட்ட கடல்பகுதிகளில் ஆமைப்பூச்சி, உறை என அழைக்கப் படுகிறது.
அலை கரையில் வந்து மோதிவிட்டு திரும்பிச் செல்லும்போது மணலில் V வடிவத்தில் வரிகள் தோன்றும். அங்கு முறுமுறுவென காற்றுக் குமிழி களும் தோன்றும். அப்படித் தோன்றினால், அந்த இடத்தில் மணலுக்குள் ஆமைப் பூச்சி பதுங்கியிருக்கிறது என்று பொருள்.
ஆமைப்பூச்சி ஓர் அங்குல நீளமுள்ள உயிர். அலையடிக்கும் அலைவாய்க் கரையில் ஈரமணலில் மட்டுமே இது வாழும். உலர் மண்ணில் வாழாது. உலர்ந்த மண்ணில் ஆமைப்பூச்சிக்கு உண்ண எதுவும் கிடைக்காது.
அலை அடித்து திரும்பும் போது ஆமைப் பூச்சியின் கண்கள் வெளியே தள்ளும், இறகுத் தூவல் போன்ற ஆண்டெனாக்கள், அங்குமிங்கும் தென்னை ஓலைகள் போல அசைந்தாடி, அலை நீரில் பாசித் துணுக்குகளைத் தேடி உணவாக்கும். அலை வடியும் போது ஆமைப்பூச்சி உடனடியாக மண்ணுக்குள் புதைந்து மறைந்து கொள்ளும்.
ஆமைப்பூச்சி இப்படி அவசரமாக மண்ணுக்குள் புதைந்து கொள்ள காரணம் உள்ளது. சற்று தாமதித்தால் கூட இது, கடற்பறவைகளுக்கு இரையாக வாய்ப்புள்ளது. இதனால், அலைதிரும்பும் போது கண்ணிமைக்கும் வேகத்தில் ஆமைப்பூச்சி மணலைத் தோண்டி உள்ளே புகுந்து கொள்கிறது. பின்னங்கால்களால் மணலைத் தோண்டி, பின்பக்கமாகத்தான் ஆமைப்பூச்சி மணலுக்குள் நுழையும். பின்னங்கால்கள் இப்படி மணலைத் தோண்டும் போது, முன்னங்கால்கள் துடுப்புகள் போல அதற்குப் பயன்படுகின்றன.
உண்மையில் ஆமைப்பூச்சி, அதன் வாலால் தனக்கு கீழிருக்கும் மணலை அடித்து அதை திரவம் போல ஆக்குகிறது. பாதித் திரவநிலைக்கு மணல் வரும்போது சூழஉள்ள மணல் துகள்களை ஆமைப்பூச்சி மேலே தள்ளுகிறது. பூகம்பத்தின் போது, ஒரு வீட்டைச்சுற்றி நிலம் அதிரும்போது அந்த வீடு மண்ணுக்குள் புதையும் இல்லையா? அந்த தத்துவப்படி ஆமைப்பூச்சி மணலுக்குள் புதைந்து கொள்கிறது. இவையெல்லாம் கண் இமைக்கும் வேகத்தில் நடந்து முடிந்து விடுகிறது.
ஆமைப்பூச்சி, நண்டு, வெட்டுக்கிளி போல வெளிஉடற்கூடு (Exoskeleton) கொண்ட உயிரினம். நண்டுகளைப் போல ஆமைப்பூச்சிகளும் உடற் கூட்டை அவ்வப்போது கழற்றும். அந்த உடற்கூடுகள் நூற்றுக்கணக்கில் கரையொதுங்கும். பலர் அதை இறந்த ஆமைப்பூச்சிகளின் உடல்கள் என நினைத்துக் கொள்வார்கள்.
அலைவாய் கரையில் விளையாடும் சிறுவர் சிறுமிகளுக்கு ஆமைப் பூச்சியைப் பிடிப்பது ஒரு விளையாட்டு. சிலருக்கு ஆமைப்பூச்சி உணவாவதும் உண்டு. ஆமைப் பூச்சிகளை சமைத்தும், ஏன் பச்சையாக ‘கறுக் முறுக்‘ என கடித்து உண்பவர்களும் இருக்கிறார்கள். வரிக்கொடுவா மீன்களைத் தூண்டிலில் பிடிக்க ஆமைப்பூச்சி, சிறந்த தூண்டில் இரை யாகவும் பயன்படும்.

Wednesday, 1 August 2018


பெரிய விலங்கு… சிறிய உணவு...

நமது புவிக்கோளத்தில் வாழும் மிகப் பெரிய பாலூட்டி, நீலத்திமிங்கிலம். திமிங்கில இனங்களில் மிகப்பெரியதும் நீலத் திமிங்கிலம்தான். கடலுக்கு அடியில் காணும்போது நீலம்தோய்ந்த நிறத்தில், இது தெரிவதால் நீலத் திமிங் கிலம் எனப் பெயர் பெற்றது.  கடல்மட்டத்துக்கு மேலே இந்த பேருயிர் சாம்பல் நிறமாகத் தோன்றும். 
வயிற்றின் அடிப்பகுதியில் நுண்ணுயிர்கள் பெருவாரியாக வாழ்வதால், நீலத் திமிங்கிலத்தின் அடிப்பகுதி வெளிர் மஞ்சள் நிறமாக விளங்கும்.
நீலத்திமிங்கிலம் 100 அடி நீளம் வரை வளரக்கூடியது. இதன் பொதுவான நீளம் 60 முதல் 80 அடி. இந்த பெருந்திமிங்கிலத்தின் எடை 100 முதல் 170 டன்கள் வரை.  நீந்தும் வேகம் மணிக்கு 5 முதல் 25 மைல்கள்.
பேருருவம் கொண்ட நீலத்திமிங்கிலத்துக்கு நாள் ஒன்றுக்கு ஒன்றரை மில்லியன் கிலோ கலோரிகள் தேவை. திமிங்கிலத்தின் இந்த பெரும் பசிக்காக இயற்கை படைத்திருக்கும் சின்னஞ்சிறு உயிர்தான் கூனிப்பொடி (Krill).
கூனிப்பொடி எனப்படும் நுண்ணிய இறால்கள், 1 முதல் 2 சென்டி மீட்டர் வரை வளரக்கூடியவை. சில கூனிப்பொடிகள் 6 அங்குலம் வரை வளரக் கூடியவை.
இரவு வேளையில், கூனிப்பொடிகள் ஒளிவீசியபடி இரைதேடி கடல் அடியில் இருந்து கடல்மட்டம் நோக்கி பெருந்திரளாகப் படையெடுக்கும். இரை கிடைக்காத வேளைகளில் பகல் நேரத்திலும்கூட இவை கடல்பரப்பு நோக்கி படையெடுத்து வரும். கூனிப்பொடிகள் பெருந்திரளாக மொய்ப்பதால் கடல் சில இடங்களில் நிறம் மாறி தோன்றவும் வாய்ப்புண்டு.
கூனிப்பொடிகள் இப்படி ஒளிவிட்டு மின்ன என்ன காரணம்? முதல் காரணம், கடலின் அடிஆழத்தில் இருந்து இரவு நேரத்தில் இவை ஒளி கக்கியபடி வந்தால், இவற்றுக்கு கீழே அடியாழத்தில் உள்ள மீன்களால் கூனிப்பொடிக் கூட்டத்தைத் தெளிவாகக் கண்டுகொள்ள முடியாது. அவை மங்கலாகத் தெரியும். இதனால் மீன்களுக்கு இரையாகாமல் கூனிப்பொடிகள் தப்பிக் கின்றன.
மேலும், ஒளி வீசுவதன் மூலம் கூனிப்பொடிகள், ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்பு கொள்ளவும், இணை சேரவும் முடிகிறது.
இந்த சின்னஞ்சிறு கூனிப்பொடி கூட்டமே, பென்னம் பெரிய திமிங்கிலங் களின் உணவு. கூனிப்பொடி கூட்டத்தை கண்ட மாத்திரத்தில் நீலத் திமிங்கிலம் 330 அடி வரை கடலில் தாழும். கடலுக்குள் முக்குளித்தபடி கூனிப்பொடி கூட்டத்தை குறிவைத்து, வாயைத் திறந்தபடி மேலேறி வரும். பின்னர் தன் பிரம்மாண்ட வாயால் கூனிப்பொடிக்கூட்டத்தை கடல்நீருடன் திமிங்கிலம் அள்ளிக் கொள்ளும்.
இப்படி அள்ளும் போது கூனிப்பொடிகள் மட்டுமின்றி, சிறுமீன்கள், கணவாய்கள், வெங்கணா மீன்களின் முட்டைகள், புழுப்பருவ நண்டுகள், சிறு இறால்கள், ஏன் சில கடற்பறவைகள் கூட திமிங்கிலத்தின் வாய்க்குள் சிக்கிக் கொள்ள வாய்ப்புள்ளது.
நீலத்திமிங்கிலம் போன்ற பலீன் வகை பல்லில்லா திமிங்கிலங்களுக்கு, பற்களுக்குப் பதில் பலீன் (Baleen) என்ற உறுப்பு காணப்படும். நாம் பல் தேய்க்கப் பயன்படுத்தும் குச்சம் (Brush) போன்ற இந்த சீப்பு வடிவிலான பலீன், திமிங்கிலத்தின் வாயில் பற்களுக்குப் பதிலாக அமைந்திருக்கும்.
கூனிப்பொடி கூட்டத்தை வாயால் விழுங்கியதும், இந்த பலீன்கள் சிறைக் கம்பிகளாக மாறி கூனிப்பொடி மற்றும் இதர  இரைகளை சிறைப்படுத்தும். இப்போது தனது நாக்கால் கடல்நீரை பலீன்கள் வழியாக திமிங்கிலம் வெளியே தள்ளும். எஞ்சிய கொஞ்சம் நீரை முதுகில் உள்ள ஊதுதுளை வழியாகவும் திமிங்கிலம் பீய்ச்சிடியடிக்கும். பின்னர் இரையை நாக்கால் உள்ளே தள்ளி விழுங்கும்.
நீலத்திமிங்கிலம் இப்படி நாள் ஒன்றுக்கு உணவாக்கும் கூனிப்பொடிகளின் எண்ணிக்கை எவ்வளவு தெரியுமா? நாள்தோறும் 8 ஆயிரம் பவுண்ட் எடை கொண்ட 40 மில்லியன் கூனிப்பொடிகளை நீலத்திமிங்கிலம் உணவாக்கிக் கொள்கிறது.
எவ்வளவு பெரிய பிரம்மாண்ட உயிருக்கு எவ்வளவு சிறிய உணவு?
(கூனிப்பொடி பற்றிய சில தரவுகள் நமது வலைப்பதிவில் ஏற்கெனவே இடம் பெற்றுள்ளன)

Thursday, 12 July 2018


ஓடு கழற்றும் நண்டு

பாம்பு அதன் மேல்தோலை உரிப்பதை சட்டை உரிப்பது என்பார்கள். பாம்பு மட்டுமல்ல, வெட்டுக்கிளி, கரப்பான், சிலவகை வண்டுகளிடம் கூட சட்டை உரிக்கும் வழக்கம் உண்டு.
அதுபோல நண்டுகளும் காலத்துக்கு காலம் தங்கள் மேல்தோடுகளை கழற்றிக் கொள்ளும். புதிய மேல்தோட்டை தங்கள் மீது உருவாக்கிக் கொள்ளும். இப்படி நண்டு அதன் ஓட்டைக் கழற்றுவது அதன் வளர்ச்சியில் ஓர் அங்கம்.
நண்டு வளரும்போது கூடவே அதன் ஓடும் வளராது என்பதால், ஓடு மிகவும் இறுகிவிடும்போது, மேற்கொண்டு வளர்ச்சியடைய அந்த ஓடை கழற்றி விடுவது காலத்தின் தேவையாகிறது. நாம் வளரும் போது பழைய சட்டை இறுக்கமானால் அதை கைவிட்டுவிட்டு புதிய சட்டை அணிந்து கொள்கிறோம் இல்லையா? அதைப்போல.
நண்டுக்கு அதன் எலும்புக்கூடு (Skeleton) உடலுக்கு வெளிப்புறத்தில் இருக்கிறது. வளரும் நண்டுக்கு இந்த ஓடு, ஒரு கட்டத்தில் இடைஞ்சலாக உருவெடுக்கும். தகுந்த கால இடைவெளியில் இந்த ஓட்டை அகற்றினால் தான் நண்டு மேற்கொண்டு வளர முடியும். அதனால் நண்டு அதன் மேற்கூட்டை கழற்றுகிறது.
நண்டின் ஓடு கால்சியம் கார்பனேட்டால் ஆனது. பழைய சட்டையைத் தூக்கி எறியும் முன் அதில் உள்ள பொத்தான்கள், சட்டைப்பையில் உள்ள பணம் போன்றவற்றை நாம் எடுத்துக்கு கொள்வது போல, நண்டு அதன் ஓட்டை கழற்றும் முன் ஓட்டிலுள்ள சில சத்துக்களை உறிஞ்சிக் கொள்ளும்.
அதன்பின் ஒருவகை நொதியை (Enzyme) நண்டு சுரக்கச் செய்யும். இந்த நொதி மூலம் ஓட்டின் அடியில் புதிதாக காகிதம் போன்ற மென்மையான புதிய ஓடு தோன்றும்.
இப்போது ஓடு கழற்றும் படலம். நண்டு கடல்நீரை குடித்து உடலை பலூன் போல வீங்கச் செய்யும். இதன்மூலம் நண்டின் மேல் ஓடு கழன்று கொள்ளும். இப்படி நண்டு அதன் ஓட்டை கழற்ற வெறும் 15 நிமிட நேரம் போதும். நண்டின் புதிய உடற்கூடு ஆரம்பத்தில் மென்மையாக இருக்கும். போகப்போக அது கடினமாகும்.
நண்டு இப்படி ஓட்டைக் கழற்றும்போது அதன் எதிரிகள் நண்டைத் தாக்கி உணவாக்கிக் கொள்ள வாய்ப்பிருக்கிறது. எனவே, பத்திரமான ஒரு மறைவிடத்தில் வைத்துதான் நண்டு ஓடைக் கழற்றும். இப்படி ஓடு கழற்றிய நண்டு உண்பதற்கு சுவையானது அல்ல. ஓடு கழற்றிய நண்டு, அந்த காலகட்டத்தில், உடலில் அதிக நீருடன் சுவைகுன்றி காணப்படும்.
நண்டுகள் புதிய ஓடு மாற்றிக் கொள்வதன் மூலம் அவற்றுக்கு வேறு சில நன்மைகளும் இருக்கின்றன. பழைய ஓட்டில் இருந்த நுண்ணுயிர் பாதிப்பு, கொட்டலசு போன்ற ஒட்டுண்ணிகளின் தொல்லை ஒட்டைக் கழற்றி விடுவதால் நீங்குகிறது. கழற்றப்பட்ட ஓடு. அச்சு அசலாக நண்டு போலவே தோற்றம் தரும்.
கால் உடைந்த நண்டுகளும் கூட பழைய ஓட்டைக் கழற்றி புத்தாடை போடும்போது அவற்றின் கால்கள் புதிதாக முளைத்துவிடும். மிக முதிய வயது நண்டுகளுக்கு உடைந்த கால் மீண்டும் வளரத் தொடங்கினாலும், ஓடு மாற்றும் பழக்கத்தை அவை விட்டுவிடுவதால் உடைந்த கால் ஒரு கட்டத்தில் வளர்ச்சியை நிறுத்தி, குட்டைக் காலாகி விடும்.
நண்டு அதன் வாழ்நாளில் ஏறத்தாழ 20 முறை ஓடு கழற்றும். 2 வயது நண்டாக இருந்தால் ஆண்டுக்கு 3 முறையும், 3 வயது நண்டாக இருந்தால் ஆண்டுக்கு 2 முறையும், 4 வயது நண்டாக இருந்தால் ஆண்டுக்கு ஒரு முறையும் ஓடு கழற்ற வாய்ப்புண்டு. ஆண் நண்டுகள் வயதாக வயதாக ஓடு கழற்றுவதைக் குறைத்துக் கொள்ளும்.
ஆனால், பெண் நண்டுகள் அப்படியல்ல. ஓடு கழற்றினால்தான் பாலுறவு கொள்ள முடியும் என்பதால் வாழ்நாள் முழுவதும் அவை ஓடு கழற்றியே ஆக வேண்டும்.

Wednesday, 4 July 2018


அம்மணி உழுவை (Whale Shark)

நமது புவிக்கோளத்தின் மிகப்பெரிய மீனான அம்மணி உழுவையைப் பற்றி ஏற்கெனவே நமது வலைப் பதிவில் பதிவு செய்திருக்கிறோம். இருப்பினும் உலகின் மிகப்பெரிய மீனாயிற்றே? அதுபற்றி புதிய தரவுகளுடன் மீண்டும் பதிவிடுவது தானே சரி? அதன்படி இந்த புதிய பதிவு.
வடதமிழக கடற்கரையில் பெட்டிச்சுறா எனவும், ஆங்கிலப் பெயரை அப்படியே தமிழ்ப்‘படுத்தி‘ திமிங்கிலச்சுறா எனவும் தமிழில் அழைக்கப் படும் ஒரு மீன் அம்மணி உழுவை. 
அம்மணி உழுவை 46 அடி நீளம் வரை வளரக் கூடியது. ஆனால், சராசரியாக ஒரு அம்மணி உழுவை 18 முதல் 32 அடி நீளம் வரை வளரும். அம்மணி உழுவையின் எடை ஏறத்தாழ 12 டன் (அதாவது 12 ஆயிரம் கிலோ!)
அம்மணி உழுவையின் தலை தட்டையானது. மூக்கு மொண்ணையானது. கெழுது (கெளிறு) மீனுக்கு இருப்பதைப் போல அம்மணி உழுவைக்கும் மீசை கள் (Barbell) துருத்திக் கொண்டு நிற்கும்.
அம்மணி உழுவையின் உடல் முழுவதும் வெள்ளைநிறப் புள்ளிகளும், மங்கலான கோடுகளும், பட்டைகளும் காணப்படும். நமது கைரேகை ஆளுக்கு ஆள் வேறுபடுவது போல, ஒர் அம்மணி உழுவையின் உடலில் இருப்பது போன்ற புள்ளிகள், வரிகள் இன்னொரு அம்மணி உழுவையின் உடலில் இருக்காது.
அம்மணி உழுவையின் வாய் ஐந்தடி அகலம் கொண்டது. ஒரு வரிசையில் 300 பற்கள் வீதம், அம்மணி உழுவைக்கு மொத்தம் மூவாயிரம் பற்கள். அரிசிமணி போன்ற இந்த சிறுபற்கள் வெறும் 6 மில்லி மீட்டர் நீளமானவை. இந்தப் பற்களைக் கொண்டு அம்மணி உழுவை கடிக்கவோ, சவைக்கவோ செய்யாது.
அம்மணி உழுவை அதன் செவுள்கள் (Gills) மூலம், கடலில் உள்ள கவுர்களை (பிளாங்டன்களை) (சிறு மிதவை நுண்ணுயிர்களை) வடிகட்டி உண்ணும். கடல் நீரை செவுள்களுக்குள் பாய்ச்சி, இரையை மட்டும் வடிகட்டி, எஞ்சிய நீரை வெளியே விடும். கவுர்கள் குறைவாகும் காலத்தில் பாசி, கூனிப்பொடி, இறால், நெத்தலி, சாளை, கணவாய் ஏன் சிறிய சூரை மீன்களைக் கூட இது உணவாக விழுங்கும்.
பார்க்கடல்களில் மீன்கள் முட்டையிடும் காலத்தைத் தெரிந்து கடலில் பரவும் மீன் முட்டைகளை 14 மணிநேரம் வரை காத்திருந்து அம்மணி உழுவை இரை யாக்கும். கடலில் அருகில் நீந்திவரும் மனிதர்களைக்கூட இது தாக்குவதோ, கடிப்பதோ இல்லை.
அம்மணி உழுவை, பெருஞ்சுறாவைப் (White Shark) வாலைப் பயன்படுத்தி நீந்தாமல், உடலை இருபுறமும் அசைத்து அசைத்து நீந்தும்.
பெண் அம்மணி உழுவை 300 குட்டிகள் வரை போடும். ஆனால், இவற்றில் சில குட்டிகள்தான் கடைசிவரை உயிர்பிழைத்திருக்கும். அம்மணி உழுவை 25 வயதில் பருவமடையும். ஒரு நூற்றாண்டு முதல் ஒன்றரை நூற்றாண்டு காலம் உயிர்வாழும்.